آذربايجان شرقي يکهزار و 300 بناي تاريخي دارد

 به گزارش عصرآذربايجان، احمد حمزه زاده ، اظهار کرد: اين تعداد بناي تاريخي و تمدني ظرفيت و مزيت بسيار مهم و بزرگي براي توسعه صنعت گردشگري آذربايجان شرقي است که با سرمايه گذاري در اين اماکن و جذب پرشمار گردشگر داخلي و خارجي، اقتصاد منطقه رونق مي يابد.
وي کاروانسراها، تپه ها و خانه هاي تاريخي، موزه هاي متنوع و متعدد، پل هاي تاريخي، حمام هاي زيبا و با قدمت فراوان، بوم گردي هاي مختلف، مساجد، مدارس، بقعه ها و امامزاده ها، آثار طبيعي و غيرملموس را از جمله اماکن تاريخي، فرهنگي و تمدني آذربايجان شرقي برشمرد که در بيشتر مناطق و شهرستان ها پراکنده شده اند.
حمزه زاده با بيان اينکه معرفي و شناساندن اين تعداد بنا و اثر تاريخي نيازمند ياري و مساعدت رسانه هاي گروهي است، افزود: در جهان و کشور کمتر منطقه اي وجود دارد که داراي چنين ظرفيت هاي تاريخي و گردشگري است که بايد از اين فرصت بي مانند براي توسعه و پيشرفت اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي منطقه شمال غرب و حتي کل کشور به بهترين شکل ممکن بهره جست.
وي مجموع آثار تاريخي، فرهنگي و تمدني آذربايجان شرقي را بيش از چهار هزار مورد اعلام کرد که از اين تعداد تاکنون بيش از 2 هزار اثر در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده است و چهار اثر از اين تعداد نيز در فهرست آثار يونسکو ثبت جهاني است.
حمزه زاده بازار تاريخي و مسقف تبريز، مجموعه کليساهاي سنت استپانوس و مجموعه کاروانسراهاي تاريخي شامل جمال آباد ميانه، گوئجه بل هريس و خواجه نظر جلفا را آثار جهاني آذربايجان شرقي در فهرست يونسکو بيان کرد که هر کدام از نظر تاريخي، فرهنگي و تمدني داراي ارزش هاي بسيار بالاي مادي و معنوي است.وي تعدد و تنوع بناهاي و محوطه تاريخي آذربايجان شرقي را نشانه اهميت تمدني و تاريخي اين خطه دانست و يادآور شد: اين در حالي است که تاکنون اطلاع رساني عمومي به منظور آگاهي دهي به مردم و حتي پژوهشگران و محققان باستان شناسي در اين خصوص به خوبي به انجام نرسيده است.
حمزه زاده ضعف اطلاع رساني را از چالش ها و کاستي هاي حوزه ميراث فرهنگي کشور و آذربايجان شرقي خواند و ادامه داد: اين موضوع قابل نقد است و بايد اذعان کرد که در اين رابطه حتي نتوانسته ايم جوامع محلي را نسبت به وجود، اهميت و ارزش تپه ها و محوطه هاي تاريخي که در سراسر استان پراکنده اند، آگاه کنيم.
به گفته وي واگذاري به بخش خصوصي يکي از راهکارهاي جلوگيري از تخريب آثار و ابنيه هاي تاريخي است که علاوه بر احيا و مرمت آنها، زمينه حضور و بهره مندي مردم از اين آثار فراهم مي شود و صنعت گردشگري رونق مي يابد.