مسئله مهم اين است جنگ با چه قيمتي پايان پيدا کند

بنابراين بايد به مسئولان اعتماد و اطمينان داشته باشيم. رئيس قوه قضائيه، رئيس مجلس، رئيس‌جمهوري و شوراي عالي امنيت ملي، مجموعه‌اي از افراد و عقلا هستند که در اين مسائل مسئوليت دارند و بايد اجازه داد مسئولان کار خود را انجام دهند.
سيدمحمد غروي عضو شوراي عالي حوزه‌هاي علميه سراسر کشور در گفت‌وگويي با اشاره به ويژگي‌هاي فقه امام راحل، اظهار کرد: روال و شيوه امام در مسائل فقهي مانند ديگر بزرگان فقه بود و ايشان بر فقه جواهري تکيه داشتند و براي آن اصالت قائل بودند؛ فقهي که بر کتاب و سنت استوار است و عقل نيز، به‌ويژه عقل ابزاري، در استنباط احکام به آن کمک مي‌کند. مباني فقهي امام نيز در آثار فقهي و اصولي ايشان به‌روشني قابل مشاهده است.
در ادامه گزيده سخنان عضو شوراي عالي حوزه هاي علميه مي‌آيد:
* گاهي مصالح ملزمه‌اي در مسئله حکومت وجود دارد که بايد مورد توجه قرار گيرد و فقيه مي‌تواند بر اساس آن حکم حکومتي داشته باشد. بنابراين اينکه تصور کنيم امام راحل فقه متفاوتي از فقهاي گذشته داشتند، صحيح نيست؛ بلکه شيوه ايشان، شيوه بزرگان فقهاي سلف بود، هرچند نوآوري‌هاي ايشان در مباحث مختلف فقهي، به‌خصوص در بحث مکاسب، بسيار بود.
* گاهي زمان مي‌تواند موضوع را تغيير دهد و در نتيجه حکم نيز تغيير کند و گاهي نيز مصالح حاکميتي بر اساس شرايط و مقتضيات يک زمان خاص شکل مي‌گيرد و فقيه بر اساس همان مصالح، يکي از احکام را مورد توجه قرار مي‌دهد. در مجموع، فقيه در مسائل فقهي با بن‌بست مواجه نيست؛ زيرا همه موضوعات مشمول احکام خمسه هستند و گاهي حکم اوليه و گاهي حکم ثانويه درباره آنها جاري مي‌شود.
* اختلاف سليقه و ديدگاه در مسائل مختلف، از جمله مسائل سياسي، نظامي و فقهي، وجود دارد و امري طبيعي است. ممکن است برخي جريان‌ها از نظر مباني قابل دفاع‌تر باشند و برخي ديگر چنين وضعيتي نداشته باشند يا حتي برخي جريان‌هاي فکري التقاطي باشند. تا زماني که اصول مورد قبول افراد و جريان‌ها پذيرفته شده باشد، اختلاف سليقه در يک نظام اسلامي قابل پذيرش است.
*اکنون درباره مذاکره نيز دو تلقي وجود دارد. عده‌اي معتقدند به هيچ وجه نبايد مذاکره کرد، زيرا مذاکره را به معناي صلح يا مصالحه و ناديده گرفتن جنايت‌هاي آمريکا و اسرائيل تلقي مي‌کنند. با توجه به سوابقي که وجود دارد و اينکه آمريکا در مواردي به تعهدات خود پايبند نبوده، اين گروه نسبت به مذاکره بدبين هستند و معتقدند مذاکره ممکن است به دشمن فرصت دهد تا براي اقدام عليه ايران آماده‌تر شود.
* در مقابل، ممکن است عده‌اي مذاکره را به معناي صلح يا مصالحه ندانند، بلکه آن را راهي براي توقف جنگ، با حفظ عزت و منافع کشور، تلقي کنند. از اين نگاه، مذاکره مي‌تواند با شروطي مانند مقاومت، رفع تحريم‌ها و رفع محاصره دنبال شود. اين دو تلقي در جامعه وجود دارد و طبيعي است درباره چنين موضوع مهمي اختلاف نظر وجود داشته باشد اما مسئله مهم اين است همه بايد به مصالح ملي و شرايط ايران توجه کنند.
* بايد توجه داشته باشيم همه آنچه درباره مسائل جنگ، ظرفيت‌هاي خودمان، ظرفيت‌هاي دشمن و بسياري از مسائل پيچيده بين‌المللي، نظامي و سياسي وجود دارد، نمي‌دانيم. بنابراين بايد به مسئولان اعتماد و اطمينان داشته باشيم. رئيس قوه قضائيه، رئيس مجلس، رئيس‌جمهوري و شوراي عالي امنيت ملي، مجموعه‌اي از افراد و عقلا هستند که در اين مسائل مسئوليت دارند و بايد اجازه داد مسئولان کار خود را انجام دهند.
* مسئله مهم اين است جنگ با چه قيمتي پايان پيدا کند؟ آمريکا تا اينجا نشان داده از مذاکره چه برداشتي دارد و اظهارات اوليه‌اش نيز قابل‌اتکا نيست. مسئولان نيز باتوجه به شرايط موجود، گاهي مذاکرات را با بي‌اعتمادي دنبال مي‌کنند اما در عين حال بايد نشان داده شود ايران اهل گفت‌وگو است و مسئله اين نيست که ايران با مذاکره مخالف باشد؛ بلکه طرف مقابل روحيه و سابقه‌اي دارد که بايد مورد توجه قرار گيرد.
* بايد واقع‌بين باشيم و ببينيم آيا همه مردم توان ادامه اين شرايط را دارند يا خير. يک زمان مي‌گوييم 90 ميليون نفر جمعيت ايران تا هر زمان که لازم باشد مقاومت و تاب‌آوري دارند اما اگر جنگ ادامه پيدا کند و فشارهاي اقتصادي افزايش يابد، ممکن است شرايط متفاوت شود.
به گزارش عصرآذربايجان به نقل از خبرآنلاين، اگر تورم افزايش بيشتري پيدا کند، بايد بررسي کنيم آيا همه مردم همچنان توان تحمل اين وضعيت را دارند يا نه. بايد به اين واقعيت توجه کنيم.